Menu

korki z żagli

Trochę wiedzy o żaglach i żeglowaniu w zakresie obowiązującym na patent żeglarza. Trochę przemyśleń teoretycznych, których nie znajdziesz w dostępnych podręcznikach i trochę porad praktycznych , do sprawdzenia na wodzie. Ponad to sprawozdania z rejsów, wypraw, szkoleń i żeglarskie opowieści. Sylwetki i wywiady z ciekawymi ludźmi ze świata żagli. Oraz kilka bolączek z pracy trenera.

KOMENDY cz II - wiosłowanie i inne wyjątki

szyperfisza

Czasem nie da się płynąć na żaglach.

DSC_3193Bo nie ma wiatru, bo wychodzimy bądź wchodzimy do portu.  

A nie używamy silnika bo go nie mamy albo pływamy w strefie ciszy (ostatnio nagminne zjawisko na większości jezior; z sensem czy bez; ale o tym w specjalnym poście).

Pływanie na wiosłach najczęściej wymaga posiadania załogi. Wówczas skiper oprócz sterowania "komenderuje" wioślarzami. 

Załoga wioślarska nazywa się :"osadą".

Może się składać z dowolnej ilości wioślarzy, nie większej jednak niż ilość miejsc na pokładzie i ilość wioseł.

Wiosła to urządzenia do ręcznego napędzania statku. Najczęściej drewniane (bo różnie bywa). Mają różne kształty, kolory itd. Ważne jest jednak by używać odpowiednich wioseł do odpowiedniego statku.

wioslo_kajak_fenris

Pojedyncze wiosło kajakarskie. Raczej nie wygodne na statku żaglowym ale na " bezrybiu i rak ryba".

 product223431

Wiosło dwuręczne. W zastosowaniu tylko na statkach z dulkami na burtach (dulka to taki otwór, lub metalowe wąsy w kształcie litery " Y ", służące do oparcia wiosła). Na tym przykładzie pokazano przeciwwagę w postaci przegrubienia. Dalej jednak obowiązuje zasada o " bezrybiu". Jednak takie i tylko takie wiosło nadaje się do tzw. bączkowania*.

pd_4371

Pagaj. Najszerzej stosowane wiosło. Kanadyjki, jachty żaglowe, motorówki itp. Nie osadza się go w dulce ale trzyma jedną ręką przy piórze, a drugą za rękojeść. Wiosłuje siedząc bokiem na burcie.

 

Uwaga: Pagaj to wiosło, ale wiosło to nie pagaj !

 

Komenderowanie.

Jak już wcześniej wspomniałem, osada może liczyć więcej niż dwóch ludzi. W związku z tym komendy wydajemy na burty, a nie na poszczególne wiosła. Piszę o tym dlatego, że jest to najczęściej popełniany błąd wśród adeptów żeglarstwa uczących się na slupach**, gdzie osada składa się z dwóch wioślarzy.

Poprawnie, zatem wydana komenda powinna brzmieć:

PRAWA NAPRZÓD, LEWA WSTECZ

lub

OBIE NAPRZÓD.

W przypadku wiosłowania pojawia się wyjątek od reguły "odpowiadania". Wioślarze milczą. Nie potwierdzają komend tylko je wykonują. Wsłuchują się w rytm i pilnują równego wiosłowania. Obie burty pracują w tym samym tempie. Prawy, przedni wioślarz jest wzorcowym i on ten rytm podaje. Reszta równa do niego i oczywiście słucha komend skipera.

Komendy na wiosła i ich omówienie.

WIOSŁA

Po tej komendzie wioślarze chwytają za wiosła. siadają w pozycji gotowości.tzn. bokiem na burcie, a wiosło ustawione piórem*** równolegle do powierzchni wody. Oczekują na dalsze polecenia.

OBIE NAPRZÓD

Po tej komendzie osada bierze się do roboty. Jak wspomniałem wcześniej: równo. Byle jak wiosłująca załoga wygląda z brzegu jak pijany pająk i jest celem szyderstw tzw. loży szyderców, która znajdzie się w każdym, nawet najbardziej podłym porcie. 

OBIE WSTECZ

Komenda stosowana, jak nazwa wskazuje do pływania wstecz oraz do gwałtownego hamowania.

PRAWA NAPRZÓD, LEWA WSTECZ (lub odwrotnie. Możliwe również rozdzielenie komend)

Stosowana w przypadku konieczności wykonania gwałtownego zwrotu. Zwracam uwagą na słowo: "gwałtownego". Stosowanie tego manewru bez potrzeby jest marnotrawieniem sił osady na przepychanie wody pod jachtem. Zwroty wykonuje się za pomocą steru. 

Przed zakończeniem wiosłowania ponownie wydajemy komendę:

WIOSŁA.

Zastosowanie  jak przedtem. Ta komenda może przerwać wiosłowania. Nie jest równoznaczna z jego zakończeniem. Wioślarze przyjmują pozycję jak opisana wyżej.

WIOSŁA BASTA

Kończy wiosłowanie. Odkaładmy wiosła i stajemy się żeglarzami. Czas postawić żagle.

UWAGA:

  1. Wypływając na wodę zawsze zabieramy wiosła. Chociaż jedno. Bez znaczenia na jakim statku. Silnik może się zepsuć, wiatr może się skończyć lub nie sprzyjać. Wiosło to nasza ostatnia deska ratunku.
  2. Pływając na żaglach nie używamy wioseł (innych napędów z resztą też). Chyba, że w grę wchodzi bezpieczeństwo. Wówczas nie ma się nawet nad czym zastanawiać. W przypadku zagrożenia używamy co się da.

____________________________

  1. * bączkowanie - napędzanie łódki (bączka) specjalną techniką wiosłowania, za pomocą pojedynczego wiosła podpartego w dulce na pawęży. Pawęż to ta deska na końcu łódki. Pomocnicze łódki wiosłowe (do 4m długości pokładu) o posiadają często oprócz dulek w burtach również jedną dulkę w pawęży. Popularnie nazywane są bączkami. trudno określić czy "bączek" jest od "bączkowania", czy tez "bączkowanie" od "bączka". Bączkowanie wymaga dulki.
  2. ** slup - typ ożaglowania. Jacht jednomasztowy z dwoma żaglami (fokiem i grotem). Nie ma znaczenia jakiego kształtu są żagle. Slupami są najczęściej spotykane jednostki turystyczne i regatowe. Popularne "omegi" (Ω), na których najczęściej szkolą się żeglarze to właśnie slupy.
  3. *** pióro wiosła, to robocza, płaska część, zanurzana w wodzie.

.  

© korki z żagli
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci